Қазақта мүсіншіге құрмет жоқ. Алып мүсіндер сомдайды. Тарихи тұлғаларды қайта тірілтеді. Мүсін ашылғанда мүсіншінің кім екенін айтпайды да. Ешкімге белгісіз күйі қалып кетеді, тіпті елеп ескермейді. Егер жұмысы сәтсіздеу жықса, сонда ғана ұрандап, жамандап ерінбегеннің бәрі жазып қаралайды.